Het gaat erom de lengte van de antenne die de zender ziet zoveel mogelijk een kwart golflengte te laten zijn.
Uitgangspunt is een verticale geleider (mast) die van onder wordt gevoed, die mast moet dan dus een kwart golflengte hoog zijn.
Dus voor 192 was dat 48 meter. De masten op het schip waren dacht ik zo’n 27 meter hoog, dus heb je nog zon 21 meter op te lossen. Als je de hoogte niet in kan, dan maar horizontaal. Dus je knikt de draad gewoon op het punt zo hoog als je kan komen, en de rest loopt horizontaal weg. Je hebt dan een inverted L antenne.
De zender ziet nog steeds keurig een kwart golflengte.
Deze antenne heeft het nadeel dat alleen het verticale gedeelte (is dus niet de voedingslijn maar de eigenlijke antenne-straler) straalt, waardoor je wat verlies krijgt. Valt best wel mee, Een ander probleem is dat je horizontale gedeelte een horizontale golf maakt, die zeer goed functioneert als Sky-wave (KG polaristie is ook horzontaal). Om dat nu wat tegen te gaan span je nog een keer een horizontale draad, maar dan de andere richting uit-ziedaar de T antenne. De twee horizontale draden worden nu in tegenfase gevoed en werken elkaar dus tegen, prima, daarmee onderdruken we de Sky wave een beetje.
{Een echte horizontale antenne bestaat uit twee gescheiden draden die elk apart worden gevoed door de verticale voedingslijn die bestaat uit 2 draden, die staan in tegenfase, waardoor nu juist het verticale afstralen wordt belemmerd.
Door de twee horizontale draden in tgenfase aan te sturen, staan ze juist weer in mee-fase en gaan ze elkaar versterken, ziedaar onze KG antenne.}
Voor 538 was een T-antenne niet meer haalbaar, ook een L antenne waarbij voor het horizontale gedeelte de hele lengte van het schip gebruikt kon worden zou te kort zijn, dan was met nog niet verder gekomen dan 27 meter hoogte + ca 43 meter lengte tussen de masten is 70 meter, te weinig voor de benodigde kwart van ca 130 meter.
Dus ging men toch gewoon tussen de masten omhoog, met als gevolg slechts 27 meter verticaal wat ver onder de minimum-eis ligt van 1/8 golflengte met als gevolg slecht rendement. Maar toch kan het verzorgingsgebied dan beter worden door de veel betere bodem geleiding van de veel langere grondgolf, het uitgestraalde vermogen was dan ook niet meer dan 2 kW, bij 8 kW naar antenne, dus 6 kW ging verloren.
Om de zaak een beetje aan te passen werd de overige 130-27 meter simpelweg gevouwen in het horizontale vlak, doordat de draad “heen en weer” ging wordt ook de sky wave nog wat wordt onderdrukt, hoewel die bij 538 meter al veel minder heftig is.
Dat is de reden waarom je bij de 538 antenne meer horizontale draden ziet, eigenlijk maar 1 draad die is opgevouwen.
Om de capaciteit van een echte T-antene s een beetje te verbeteren werden er vaak niet 1 draad omhoog en horizontaal, maar meerdere draden naast elkaar gespannen.Doet aan het principe niets af.
Overigens deden de horzontale draden uiteraard ook meteen dienst als capaciteit, maar je kan dus niet zomaar wilekeurig een aantal horzontale draden spannen om te capaciteit te vergroten, de lengte die de zender ziet bij het begin van de draad van onderen moet liefst een kwart golflengte zijn.
Korter kan ook. maar dan moet je met een spoel de zaak weer in resonantie brengen, wat veel verlies oplevert.
In feite is die spoel ook weer antene lengte, maar dan opgerold wat minder ruimte vraagt.
Als je toch een spoel plaatst, kun je die trouwens beter aan het eind van de draad aanbrengen, in plaats van aan het begin bij het voedingspunt van de zender.
