De radio heeft heel wat betekent voor mij als kind in de 60-er jaren.
Kiezen waar je naar luisterde was iets waarmee je je eigen omgeving
zelf kon bepalen.
Er was een heleboel waar je geen keus in had: waar je woonde,
wanneer je naar school moest, wanneer je naar bed moest….
Er was toen ook haast geen geld voor grammofoon plaatjes.
De hele wereld was anders aan het worden, nog sneller dan ooit
tevoor, en voor mij, als klein jochie dat veel van muziek hield,
was al het nieuwe dat ik toen hoorde volkomen fascinerend.

Ik HIELD ECHT van Veronica, net zoals iemand zijn huis inricht,
had ik mijn koppie ingericht met de sfeer en de muziek dat er uit
dat station kwam rollen in die tijd, midden 60-er tot begin 70-er jaren.

Uiteindelijk heeft de liefde voor muziek, aangewakkerd door Veronica, 
mij gedreven om zelf radio te maken, opname technicus te worden en
daarna naar alle uithoeken van de wereld te reizen als geluidsman.
Ik ben nu ook nog dagelijks bezig met andere mensen hetzelfde plezier
te geven wat ik ooit ondervond toen ik mijn oor duuwde tegen het doek
van de grote buizen radio en Veronica er uit kwam knallen, bruisend
van leven, toen een boegbeeld van de nieuwe generatie….

Mooi verhaal, waar ik veel van mezelf in herken.
Ik heb ook als presentator en geluidstechnicus voor diverse (piraten)radio stations gewerkt.
Door het werk wat wel geld opleverde zit ik nu helaas in de WAO.

Maar met veel plezier maak ik de wekelijkse top 40 (inmiddels van 1971).

Door mijn verzamelwoede ben ik in het bezit van de muziek, jingles en reklamebootschappen van TOEN!

Heerlijk.
Of ik weer in mijn eerste jeugd beland ben!
Maar wel veel wijzer dan toen.

Hee Rick, dank je wel voor je reactie!

Trouwens omdat er altijd wel meer rickken of rikken zijn, noem
ik mijzelf rikvee, geeft minder verwarring :)

Dat woord ‘verliefd’ heb ik bewust gebruikt nadat ik er eens goed
over nadacht hoe dingen gelopen zijn in mijn leven tot nu toe…..

Als ik als kind een goed liedje hoorde dan dacht ik er de hele dag
aan, als ik het toch even vergat en er dan later weer aan dacht,
was ‘t net alsof ik nog een snoepje vond dat ik vergeten was….

Dus net als een verliefdheid, was ik echt bezot op de radio, en dat
INCLUSIEF het geluid van de stemmen van de deejays en zelfs de
reklames!!!

WAAR ik woonde , en nu ook woon, kwam altijd door een vrouw,
maar ook net zoveel, door met wie ik werkte op muzikaal gebied.

Zo net als de echte liefde (tussen mensen, dan), heeft mijn liefde
voor muziek dus ook een grote invloed gehad waar ik woonde,
en wat voor werk ik deed :)

En dat, is allemaal begonnen met Veronica, omdat, behalve dat het
gewoon fijn was om naar te luisteren, het ook het begrip van echte
vrijheid vertegenwoordigde.

In 1973 heb ook ik het schip op het strand zien liggen, het was kleiner
dan ik me had voorgesteld….
In 1974 ben ik uit Nederland weg gegaan om uiteindelijk in Australie
te belanden.
Als je de Nederlandse regering van die tijd al onrechtvaardig vond,
hadden ze in Australie nog meer om verontwaardigd over te zijn.
Daar werd in 1975, door een foefje van de vertegenwoordiger van de
Engelse koningin, het hele verniewende Labour kabinet van
Gough Whitlam zo maar van haar taak ontheven, ook iets waar
velen NU NOG boos over zijn….

In Nederland verloor men hun geliefde radio station, in Australie
hadden ze een hele waslijst van sociale verbeteringen die niet
gebeurden of jarenlang werden opgehouden.

Sinds die tijd hebben ze in Australie de leus, “maintain the rage”.
Misschien niet helemaal los ervan, heeft het beste en ook langst
lopendste ABC muziek tv programma in Australie, ook nog altijd
de naam:  “Rage” :)

Groeten uit Perth,

Rik van der Velde.

http://www.abc.net.au/rage/playlist/default.htm

Ben een beetje jaloers op jullie.
Eigenlijk was het ook mijn droom om mij helemaal toe te leggen op muziek.
Maar ergens heb ik een afslag gemist.
Mijn beroep heeft maar wijnig met muziek te maken, of het moet het monotome gedreun van zware machines zijn.
Maar dat neemt niet weg dat ik lol in mijn werk heb als hoofd T.D. in de grof keramische industrie.(zeg maar baksteenfabriek)
Maar ook bij mij is de liefde voor muziek altijd gebleven en zo heel af en toe mag ik mij uitleven als inval muziekant
in verschillende bands. Ook als geluidstechnicus kan ik mij regelmatig uit leven bij verschillende plaatselijke verenigingen.
En zo kom ik toch aan mijn trekken. Maar volgens mij RIK, heb jij het mooiste beroep van de wereld!

rikvee - 29 december 2009 03:34 AM

Hee Rick, dank je wel voor je reactie!

Trouwens omdat er altijd wel meer rickken of rikken zijn, noem
ik mijzelf rikvee, geeft minder verwarring

Ik noem me R!CK met !, dan weet ook “iedereen” dat IK het ben.

Dankjewel Rick en g’day Silvester, leuk dat je ons werk, als techneuten die met muziek
werken, ook fijn vind.
Een heleboel mensen vinden dat, en daarom doen ze het dus ook vaak mooi voor
minder geld….:(
Met andere woorden, het word echt maar magertjes betaald, vergeleken bij bijv. een
loodgieter,  elektricijn, of mischien een hi-tech baksteen bakker…. :)
EN je word sneller doof….ik werk vaak met (te) harde muziek….
Toch, nadat ik eerst in radio en opname studios gewerkt heb, moet ik zeggen dat ‘t “Live”
echt ‘t spannendste is.
Als het publiek voor je lijkt op de woelige golven van de zee, of grote kerels om je heen
tranen staan weg te slikken van emotie, te weeg gebracht door het gevoel in de muziek,
dan is mijn vak, als muziek mixer voor optredens, inderdaad de moeite waard.