Vrienden van Veronica,

Ik ben Paul, geboren in 1958. In april 1970, de maand dat The Beatles uit elkaar gingen, kreeg ik voor het eerst een radiootje op mijn kamer en die stond vrijwel altijd op Veronica, tot het bittere eind, bijna vierenhalf jaar later. De dagelijks weerkerende stemmen van de discjockeys werden me zeer vertrouwd en behalve voor de top 40 begon ik ook al snel belangstelling te krijgen voor de ‘progressieve’ muziek, zoals Lex en Tineke die ’s avonds draaiden. Op dat gebied waren er toen weinig alternatieven.
Na augustus 1974 viel er op dat gebied een groot gat dat Hilversum 3 niet kon vullen, of het moesten een paar uurtjes VPRO zijn op de vrijdagavond. Ook miste ik de gezelligheid en herkenbaarheid van ’s Lands nummer 1-station. In de tweede helft van de jaren zeventig nog een tijdje naar Caroline geluisterd, ‘Europe’s First and Only Album Station’, waarna ik mijn belangstelling voor de zeezenders verloor. Het was allemaal te marginaal geworden. Radio kon me niet meer zo boeien en ik draaide liever platen. Wel luisterde ik soms naar AFN, meer voor de sfeer van Amerikaanse radio dan voor de platenkeuze.
Sinds een kleine twee jaar heb ik er plezier in om af en toe naar oude zeezenderopnames te luisteren, vooral van Veronica, Caroline en Radio London. Oude liefde roest niet. Toch zijn er een aantal dingen die ik niet zo snap van sommige zeezenderfans:
-  De heimwee naar de middengolf. Als ik moet kiezen, geef mij dan maar FM stereo zonder ruis.
-  De neiging om alleen maar naar overbekende ‘gouwe ouwes’ te luisteren. Ik luisterde vroeger naar Veronica om ook nieuwe en minder bekende muziek te horen. Dat wil ik nog steeds.
-  Het idee dat vroeger alles beter was. Ik heb nu een internetradio in mijn woonkamer staan waarmee ik enkele duizenden stations van over de hele wereld kan ontvangen, in alle mogelijke genres, commercieel en publiek, en vaak in prima kwaliteit. Dat is wel wat anders dan de twee of drie stations van begin jaren zeventig. Mijn favoriete albumstation van dit moment heet ‘Radio Paradise’, en als ik eerlijk moet zijn, is de muziekkeuze veel beter dan die van Caroline ooit geweest is. Dankzij de technische ontwikkelingen is ‘vrije radio’ vandaag de dag meer dan ooit een feit.

Welkom Paul.

Mooi verhaal.

Juul

Paul - 03 februari 2009 10:32 AM

Vrienden van Veronica,

Sinds een kleine twee jaar heb ik er plezier in om af en toe naar oude zeezenderopnames te luisteren, vooral van Veronica, Caroline en Radio London. Oude liefde roest niet. Toch zijn er een aantal dingen die ik niet zo snap van sommige zeezenderfans:
-  De heimwee naar de middengolf. Als ik moet kiezen, geef mij dan maar FM stereo zonder ruis.

Die heimwee naar de middengolf is om puur nostalgische reden, het geeft voor mij een meerwaarde . Als ik bijvoorbeeld only one woman van The Marbles hoor op digitale kwaliteit dan geniet ik hier van , maar als ik het via de middengolf op de radio hoor lopen de koude rillingen over mijn rug.

-  Het idee dat vroeger alles beter was. Ik heb nu een internetradio in mijn woonkamer staan waarmee ik enkele duizenden stations van over de hele wereld kan ontvangen, in alle mogelijke genres, commercieel en publiek, en vaak in prima kwaliteit. Dat is wel wat anders dan de twee of drie stations van begin jaren zeventig. Mijn favoriete albumstation van dit moment heet ‘Radio Paradise’, en als ik eerlijk moet zijn, is de muziekkeuze veel beter dan die van Caroline ooit geweest is. Dankzij de technische ontwikkelingen is ‘vrije radio’ vandaag de dag meer dan ooit een feit.

Vroeger was niet alles beter behalve de muziek. Verder ben ik het wel met je eens dat de mogelijkheden nu veel groter zijn , iedereen kan nu een radiostation op internet beginnen om maar wat te noemen. Mijn pc is nu mijn digitale platenkast en dat scheelt een hoop ruimte!

Bedankt voor je reactie, Gert. Als ik het goed begrijp, dan wekt het geluid van de middengolf allerlei herinneringen bij jou aan een tijd dat je nog echt gekluisterd zat aan je radio. Daar kan ik me wel iets bij voorstellen.

Paul - 04 februari 2009 07:01 PM

Bedankt voor je reactie, Gert. Als ik het goed begrijp, dan wekt het geluid van de middengolf allerlei herinneringen bij jou aan een tijd dat je nog echt gekluisterd zat aan je radio. Daar kan ik me wel iets bij voorstellen.

Persoonlijk denk ik dat vele van ons teren op herinneringen , maar wat nu de ideale vorm vandaag de dag wat programma’s berteft moet zijn , zal weinig met het verleden te maken hebben , nieuwe tijden , nieuwe geluiden zeggen ze dan nog wel , maar ik heb dan mischien zeer slechte oren . ( zal de leeftijd wel zijn ) 

MVG dirk