192 Radio     192 Video
zoek binnen Norderney192.nl


Tip voor de Top - LP van de week

Week 44 - 1974



Traffic jam

Sailor

(Epic, 1974) Gitarist en zanger Georg Kajanus was was een Noor die via Frankrijk en Canada in Londen terecht kwam. Daar richtte hij in 1967 als Georg Hultgreen de folkrock-band Eclection op. Deze viel eind ‘69 uit elkaar. In 1972 maakte hij met Phil Picket als het duo Kajanus Pickett een album. De bedoeling was om daarna een groep te vormen, KP Packet, om daarmee de muzikale theatershow “Red light review” op te voeren. Gebaseerd op Georg’s jeugdherinneringen aan de Parijse hoerenbuurt. Met drummer Grant Serpell en toetsenist Henry Marsh werden alvast een aantal nummers opgenomen. In 1973 werd dit gezelschap omgedoopt in Sailor en besloot men popliedjes te gaan maken. Na opname van de eerste elpee in 1974 kwam het besef dat de muziek moeilijk “live” uit te voeren zou zijn. Kajanus bedacht en bouwde daarom de Nickelodeon. Een ombouw met daarin een tweetal piano’s, enkele synthesizers en wat percussie instrumenten die door twee man werden bespeeld. Het werd dè gimmick tijdens de televisieoptredens voor de eerste single “Traffic jam”. Een plaat die in Engeland geen hit werd, maar in de Nederlandse Top 40 de 4e plaats bereikte. In 1978 ging de groep uiteen, maar in 1989 kwam men weer bij elkaar. Sailor bestaat nog steeds met Phil Pickett en Henry Marsh als originele bandleden, aangevuld met twee zonen van de laatstgenoemde.


Wear it’s at

The Rubettes

(Polydor, 1974) Wayne Bickerton en Tony Waddington hadden er al een indrukwekkende carriëre in de popmuziek opzitten in 1973. Als muzikanten, producers en liedjesschrijvers. Begin jaren ‘70 was een van hun ideeën het schrijven van een musical over rock and roll muziek. Als voorproefje schreven ze “Sugar baby love” en namen het in de herfst van 1973 op met een groep studiomuzikanten. Daaronder zanger Paul Prewer die later bekend zou worden als Paul Da Vinci. Eerst wilden ze het nummer inzenden voor de Britse voorronde van het Eurovisie Songfestival. Later boden ze het tevergeefs de band Showaddywaddy aan. Ook oud-Movezanger Carl Wayne wees het nummer van de hand als “rotzooi”. De twee benaderden daarna muzikanten die op de demo hadden gespeeld. Op voorwaarde dat ze een echte groep zouden worden werd de plaat uitgebracht. Paul Da Vinci zag meer in een solocarriëre en werd vervangen door Alan Williams die vervolgens in televisieprogramma’s het nummer playbackte. De single bereikte de eerste plaats in zowel Engeland als Nederland. Natuurlijk moest er toen snel een elpee komen. Bijna alle liedjes hierop kwamen van Bickerton en Waddington. Zo ook “Way back in the fifties”. Een nummer dat in zomer van 1975 een hitje was (alleen) in ons land voor Carl Wayne. Het album stond drie weken in de LP Top 50 en bereikte daarin de 42e plaats. In de twee jaar erna scoorde the Rubettes nog een aantal Top 10 hits. Ze bleven nog platen maken tot aan het begin van de jaren ‘80. Daarna gingen ze in het oldiescircuit spelen. Momenteel zijn er twee groepen met de naam the Rubettes. Een onder leiding van Alan Williams, de ander met de originele toetsenist Bill Hurd. Van die laatste formatie maakte Paul Da Vinci tussen 2000 en 2006 deel uit. Kant A: Way back in the fifties, Rock is dead, Tonight, the Way of love, Rumours, Your love. Kant B: For ever, Sugar baby love, Teenage dream, Rock and roll survival, When you’re sixteen, Saturday night.


Pagina 175 van 423 pagina's: ‹ First  < 173 174 175 176 177 >  Last ›


 

twitterSTICHTING NORDERNEY | internet www.norderney192.nl | e-mail info@norderney192.nl
sitemap| login donateurs | login medewerkers

Het copyright op alle artikelen en informatie op deze website berust bij de Stichting Norderney tenzij anders vermeld. Niets mag geheel of gedeeltelijk worden overgenomen of vermenigvuldigd, in welke vorm dan ook, dan na voorafgaande schriftelijke toestemming van de Stichting Norderney.


Telco Radio Toppers

 

Norderney192 op Facebook Norderney192 op Twitter