In januari 1963 bedragen de reclametarieven fl.12,- (€5,45) per sec. Een programma van een kwartier, de zogenaamde sponsorprogramma's, kost fl. 500,- (€227,-). In het weekend was dat fl.600,- (€272,-).
Alle reclame's stonden in die tijd op kleine 15 cm spoelen die op een aparte Telefunken M24 bandrecorder werden afgespeeld. Hiernaast een foto van technicus Jos Hogen in de oude studio op de Zeedijk in Hilversum.

Technicus Jos Hogen in de oude Zeedijk studio

De bandrecorder in het midden is de recorder waar de reklamebandjes op werden afgedraaid. De recorder daarboven is de eigenlijke opname recorder waar het programma op werd opgenomen.

7-up reclame tape

De reclame's stonden alle op nummer gesorteerd in een bijbehorend doosje op de gang in de studio. In dit geval, zoals hierna te zien is, was dit een 7–up frisdrank reclame die het nummer 4779 had.

Max Tailleur - Lexington

Joost de Draaijer werd gekozen tot populairste disc jockey van 1962, gevolgd door Dick Duster (Tijd voor Teenagers - VARA) en Fred van Amstel (Veronica). Een paar opvallende programma's in februari waren bijvoorbeeld; Zaterdagavond, 'It's Lexington time', gepresenteerd door moppentapper Max Tailleur.